ΕΑΚ-ΓΣΕΕ: Οι δανειστές ζητούν να ισοπεδώσουν τα πάντα - Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να αποδεχτεί ότι της ζητούν - Η ΓΣΕΕ να πάρει αγωνιστικές πρωτοβουλίες τώρα

 

(6/3/2017)

 ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΙΣΟΠΕΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΘΕΙ ΟΤΙ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΟΥΝ

 Η ΓΣΕΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΤΩΡΑ

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτε από το σήριαλ της 2^ης αξιολόγησης από τους δανειστές, η οποία είναι απλώς θέμα χρόνου να ολοκληρωθεί, παρά την επικοινωνιακή αντίσταση και τη δήθεν διαπραγμάτευση που κάνει η Κυβέρνηση.

Οι δανειστές με νέα επιθετικότητα και αφού κατάφεραν για ακόμα μια φορά να καταστήσουν το ακραίο νεοφιλελεύθερο ιερατείο του ΔΝΤ κυρίαρχο των «διαπραγματεύσεων» ζητούν να ισοπεδώσουν τα πάντα, να καταστρέψουν οτιδήποτε έχει μείνει ζωντανό στην οικονομία, στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ ΔΝΤ και Ε.Ε.:

·         Απαιτούν και εκβιάζουν για  μέτρα ύψους 3,6 δις Ευρώ (2% του ΑΕΠ), καταδικάζοντας τη χώρα σε αέναη λιτότητα και δέσμια της αποπληρωμής μέχρι τελευταίας δεκάρας του δημοσίου χρέους.

·         Απαιτούν και εκβιάζουν για  νέα μείωση του αφορολόγητου στα 5.000 Ευρώ, δηλαδή να φορολογείται ακόμα και ο μισθός των 350 Ευρώ! ή το επίδομα ανεργίας, καταδικάζοντας σε ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια τον ελληνικό λαό

·         Απαιτούν και εκβιάζουν για  να πετσοκοπούν για μια ακόμα φορά οι συντάξεις, αρχίζοντας από την προσωπική διαφορά.

·         Απαιτούν και εκβιάζουν για να μην αλλάξει τίποτε στις εργασιακές σχέσεις και στις συλλογικές συμβάσεις, αντίθετα επιδιώκουν να απελευθερωθούν οι ομαδικές απολύσεις, να καταργηθεί η Απεργία και να διαλύσουν ακόμα και αυτά τα λίγα δικαιώματα που έχουν μείνει όρθια.

Και δε σταματούν εδώ!

·         Απαιτούν και εκβιάζουν για 5.000 νέες απολύσεις στο Δημόσιο, αρχίζοντας από τους συμβασιούχους, ζητούν ακόμα απολύσεις όσων  εργάζονται σε προγράμματα του ΕΣΠΑ που δε βαρύνουν τον προϋπολογισμό!

·         Απαιτούν και εκβιάζουν για νέες μειώσεις μισθών και επιδομάτων σε ΔΕΚΟ και Δημόσιο τομέα

*********

Απέναντι σε αυτόν τον παραλογισμό, η Κυβέρνηση από τη μια προσπαθεί αμήχανα να δείξει σε επικοινωνιακό επίπεδο ότι αντιστέκεται, ενώ από την άλλη είναι έτοιμη να δώσει στους δανειστές ότι της ζητήσουν όπως συμφώνησε άλλωστε στο τελευταίο Eurogroup. Απλώς είναι θέμα χρόνου και νέου «επικοινωνιακού περιτυλίγματος»

*********

 Όμως και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ είναι για μια ακόμα φορά απούσα απέναντι σε αυτή, τη νέα καταστροφική εξέλιξη για την οικονομία, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους ανέργους.

Τα όργανα της Συνομοσπονδίας δε συνεδριάζουν.

Καμία κουβέντα δε γίνεται για την οργάνωση της αντίστασης απέναντι στη νέα λαίλαπα.

Καμία κουβέντα δε γίνεται για αγωνιστική απάντηση αντίστοιχης της νέας ολομέτωπης επίθεσης της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Ζητούμε τώρα από τη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ:

·         Να συγκαλέσει άμεσα όλα τα όργανα (Εκτελεστική Επιτροπή, Δ.Σ, Γενικό Συμβούλιο) για να εξεταστεί η κατάσταση μαζί με το σύνολο των συνδικαλιστικών οργανώσεων.

·         Να σχεδιαστεί ένα συνεκτικό και καλά προετοιμασμένο σχέδιο αγωνιστικής απάντησης απέναντι στους δανειστές και την Κυβέρνηση

·         Να αναληφθούν πρωτοβουλίες για την επανεκκίνηση ενός μεγάλου κοινωνικού μετώπου με τα συνδικάτα, τους συνταξιούχους, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους μικρομεσαίους και όλους όσους πλήττονται από τη συνεχιζόμενη βαρβαρότητα των Μνημονίων.

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΝ ΣΕ ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ.

ΤΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΠΙΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!

Γιάννη Δούκα*: Ούτε ένα ευρώ λιτότητα ή νέο μνημόνιο χωρίς χρηματοδότηση;

Μετά το Eurogroup της Δευτέρας 20/2/2017 ανακοινώθηκε ότι η Ελλάδα είναι κοντά στη συμφωνία με τους δανειστές και ότι οι τελευταίοι προγραμματίζουν να έρθουν μετά στην Αθήνα μετά την Καθαρή Δευτέρα. Σημεία των καιρών τα κυβερνητικά πανηγύρια για τον ερχομό τους. Από το θα διώξουμε την τρόικα η κυβέρνηση πέρασε σε χαρές και πανηγύρια επειδή μας κάνουν τη χάρη να έρθουν στην Αθήνα. Από το θα σκίσουμε τα μνημόνια πέρασε στο να φέρνει ένα ακόμη μνημόνιο χωρίς τη χρηματοδοτική στήριξη που είχαν τα τρία προηγούμενα.

Πέρα όμως από τα σχόλια που έχουν την κωμικοτραγική τους πλευρά πρέπει να δούμε και την ουσία του προσύμφωνου.

Κατ’ αρχήν πριν από δεκαπέντε με είκοσι μέρες η κυβέρνηση έλεγε ότι θα ληφθούν κάποια μέτρα τα οποία όμως θα ενεργοποιηθούν το 2019 μόνο αν δεν πιάσουμε τους στόχους που έχουν συμφωνήσει πράγμα που χαρακτήριζε ως εξαιρετικά απίθανο. Για να μην ξεχνιόμαστε μιλάνε για τεράστια πρωτογενή πλεονάσματα (έσοδα μείον έξοδα πριν την πληρωμή τόκων) και για πολλά χρόνια.

Αντί γι’ αυτό σήμερα έχουμε το ότι θα ψηφιστούν τα μέτρα, θα ισχύσουν το 2019 – μπορεί και νωρίτερα – και αφού πιάσουμε τους στόχους θα γυρίσουν πίσω με αντίμετρα αυτά που «αναγκάζονται» να μας κόψουν. Έχουμε δηλαδή από τη μια μεριά μια χειρότερη κατάσταση από πριν και από την άλλη το δούλεμα συνεχίζεται.

Μιλάνε για μείωση του αφορολόγητου. Η μείωση του αφορολόγητου είναι το κατ’ εξοχήν μέτρο που χτυπάει πρώτους απ’ όλους τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους. Είναι το μέτρο που αυξάνει το φόρο κυρίως και κατά βάση στα χαμηλά εισοδήματα. Σήμερα το αφορολόγητο είναι 8.636 € το χρόνο. Για κάθε εκατό € μείωση του αφορολόγητου τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα θα πληρώνουν επιπλέον 22 € φόρο, για διακόσια 44 €, για χίλια 220 € και πάει λέγοντας.

Το δεύτερο για το οποίο μιλάνε είναι η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς των παλαιών συνταξιούχων. Αυτό θα επιφέρει μειώσεις από 1 έως και πάνω από 30%. Με βάση το νόμο Κατρούγκαλου οι συνταξιούχοι που κατέθεσαν την αίτηση για σύνταξη μετά το νόμο παίρνουν μικρότερη σύνταξη απ’ αυτήν που έπαιρναν οι παλαιότεροι. Η σύνταξη των παλαιότερων θα υπολογιστεί εκ νέου με το νέο σύστημα και η διαφορά μεταξύ της σύνταξης που έπαιρναν και του νέου υπολογισμού ονομάστηκε προσωπική διαφορά. Για την προσωπική διαφορά η κυβέρνηση ένα χρόνο τώρα διαρρήγνυε τα ιμάτιά της ότι δεν θα πειραχτεί. Σήμερα με περισσό θράσος μας λέει ότι θα κοπεί από το 2019 – μπορεί και νωρίτερα – και ότι μετά την περικοπή το ίδιο ποσό θα το γυρίσει πίσω με τα αντίμετρα. Αξίζει να πούμε ότι ο επανυπολογισμός των συντάξεων παρ’ ότι έχουν περάσει εννέα μήνες από την ψήφιση δεν έχει γίνει και έτσι κανείς συνταξιούχος δεν γνωρίζει σήμερα ποιο θα είναι το ποσό που θα του κόψουν. Δυσλειτουργικό χάος από τη μια αλλά και βολικό από την άλλη αφού κανείς δεν θα ξέρει τι μείωση θα έχει στη σύνταξη.

Η τρίτη παρέμβαση αφορά στις εργασιακές σχέσεις. Οδεύουμε ολοταχώς προς αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων, προς κατάργηση της έγκρισης των ομαδικών απολύσεων από τον Υπουργό εργασίας, προς νέους ακόμη πιο ελαστικούς όρους εργασίας, προς περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, προς περιορισμό της άσκησης του απεργιακού δικαιώματος.

Την ίδια ώρα συνεχίζοντας το δούλεμα μας λένε να μην ανησυχούμε, μας λένε ότι δεν δέχονται ούτε ένα € λιτότητα και πως διαπραγματεύονται το θέμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Από την άλλη υπάρχουν και τα χειρότερα που ακούνε στο ότι το ΔΝΤ δεν φαίνεται να συμφωνεί. Το τι άλλο μας περιμένει θα το δούμε το επόμενο διάστημα από τώρα μέχρι και την εκταμίευση της δόσης του Ιουλίου.

Όσο για τα αντίμετρα κάποιος είπε ότι μέχρι το 2019 ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Θα είναι άλλωστε το πρώτο ή το τελευταίο παραμύθι;

Επανειλημμένα έχουμε πει ότι το βαρέλι είναι χωρίς πάτο. Το μαρτύριο που ζούμε εδώ και επτά χρόνια δεν πρόκειται να σταματήσει και συνεχώς θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο και στο τέλος θα έρθει η χρεωκοπία και η άτακτη και όχι συγκροτημένη έξοδος από την ευρωζώνη.

Κατά τη γνώμη μας απαιτείται αντίσταση και αντίδραση τόσο σε κοινωνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

Σε κοινωνικό επίπεδο απαιτείται όλοι οι κοινωνικοί φορείς η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, η ΓΣΕΕΒΕ, οι φορείς των αγροτών, των συνταξιούχων και της νεολαίας να ξεσηκωθούν και να συντονίσουν τη δράση τους σε μια Πανελλαδική κινητοποίηση στην οποία θα συμμετέχουν όλοι στην κατεύθυνση της αντίστασης και αντίδρασης στα μέτρα που δεν έχουν τελειωμό. Μια τέτοια κινητοποίηση θα μπορούσε να σηματοδοτήσει εξελίξεις.

Σε πολιτικό επίπεδο απαιτείται αφ’ ενός η βοήθεια και η στήριξη τέτοιων κινητοποιήσεων και αφ’ ετέρου η δημιουργία ενός πολιτικού μετώπου αντίστασης και προβολής μιας εναλλακτικής πρότασης απέναντι στη λογική της κυβέρνησης και των συνοδοιπόρων της απέναντι στη λογική του πάση θυσία στο ευρώ.

* Ο Γιάννης Δούκας είναι πρώην μέλος ΕΕ της ΓΣΕΕ

Κώστα Νικολάου: Με Δόλια μέσα οι αναπροσαρμογές συντάξεων. Με δήθεν συνυπολογισμούς των Δώρων - Προωθούν μεγαλύτερες «προσωπικές διαφορές»!!

Με Δόλια μέσα οι αναπροσαρμογές συντάξεων. Με δήθεν συνυπολογισμούς των Δώρων -  Προωθούν μεγαλύτερες «προσωπικές διαφορές»!!

Με δόλια μέσα η κυβέρνηση προσπαθεί να φέρει και μεγαλύτερες “προσωπικές διαφορές”, και να αφανίσει την 13^η- 14^η σύνταξη, καθώς, οι αναπροσαρμογές των συντάξεων γίνονται βάση δυο διαφορετικών (τρόπων) εγκυκλίων (όσον αφορά το συντάξιμο μισθό) που ο κάθε ένας παράγει και άρα διαφορετικό αποτέλεσμα. Στον έναν (νέες συντάξεις) συνυπολογίζεται ένα μέρος του 13^ου και 14^ου μισθού, ενώ στον άλλο (παλαιές) όχι. Και ούτε λόγος για τη 13^η- 14^η σύνταξη που εκκρεμεί!!

Προφανείς οι λόγοι. Συμμορφώνονται δήθεν με τις δικαστικές αποφάσεις (13^η- 14^η σύνταξη) και ταυτόχρονα ανταποκρίνονται και στις απαιτήσεις της τρόικα (για νέο αίμα στις συντάξεις) για μεγαλύτερες “προσωπικές διαφορές” όπως προκύπτουν.

Όμως να τα πάρουμε από την αρχή καθώς, ο Συντάξιμος Μισθός αποτελεί το επίμαχο σημείο, βάση του οποίου αναπροσαρμόζονται οι συντάξεις:

ΣΥΝΤΑΞΙΜΟΣ ΜΙΣΘΟΣ –  ΠΑΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ

Με βάση τον νέο Νόμο λοιπόν, Συντάξιμος Μισθός θεωρείται, ο μέσος μισθός, από το έτος 2002 έως την ημερομηνία τις αίτησης για συνταξιοδότηση. Ενώ για τις συντάξεις έως 31/12 2014, Συντάξιμος Μισθός θεωρούνταν (ΙΚΑ) ο μέσος μισθός τις καλύτερης πενταετίας τις τελευταίας δεκαετίας.     

Είναι εμφανές, πως και οι δυο τρόποι, σχεδόν το ίδιο αποτέλεσμα παράγουν (σήμερα) καθώς απευθύνονται στο ίδιο χρονικό διάστημα. Η διαφορά με το νέο σύστημα, θα φανεί σε βάθος χρόνου, αφού θα συνυπολογίζεται μεγαλύτερος χρόνος, έως και το σύνολο του εργασίμου βίου.

ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ – 16,66% ΕΠΙΠΛΕΩΝ

Υπενθυμίζουμε και τονίζουμε. Η παρακράτηση για ασφαλιστικές εισφορές των μισθωτών, αντιστοιχεί σε 14 μηνιαίες αποδοχές (Δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, επίδομα άδειας) και όχι για 12. Δηλαδή επιπλέον κατά 16,66%.

Οι επιπλέων εισφορές, καθώς οι αποδοχές των Δώρων δεν συνυπολογίζονται στον Συντάξιμο Μισθό, ισοδυναμούν με δυο επιπλέον συντάξεις οι οποίες μεταφέρονται και χορηγούνται στους συνταξιούχους, ως δώρα Χριστουγέννων – Πάσχα, κοινώς ως την 13^η- 14^η σύνταξη.

ΕΞΕΛΙΞΗ 13^ης- 14^ης ΣΥΝΤΑΞΗΣ –ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ

Ο κανόνας αυτός (13^η – 14^η σύνταξη) ανακόπτεται βίαια (Ν.4093/2012) και παύει να ισχύει. Παρά ταύτα, ο Νόμος αυτός κρίθηκε ως αντισυνταγματικός, όπου το Συμβούλιο Επικρατείας υποχρεώνει το κράτος να επαναφέρει τις συντάξεις στα επίπεδα που ίσχυαν πριν από την εφαρμογή του Ν.4093/12. Συνεπώς εκκρεμεί.

ΣΥΝΤΑΞΙΜΟΣ ΜΙΣΘΟΣ – ΓΙΑ ΝΕΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Για αιτήσεις που υποβάλλονται από 13.5.2016 και εφεξής, για την εύρεση του Συντάξιμου Μισθού, σύμφωνα με την αριθ. οικ. 60271/2195/23/12/2016 εγκύκλιος του Υπουργείου εργασίας, συμπεριλαμβάνονται τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, και επιδόματα αδείας για τα οποία έχουν καταβληθεί εισφορές. Αύξηση του Συντάξιμου Μισθού συνεπώς 16,66%.

Ας μην προτρέξουμε, ότι έτσι χορηγείται η 13^η – 14^η σύνταξη. Καθώς, με την προσαύξηση του Συντάξιμου Μισθού κατά 16,66%, μόνο το ανταποδοτικό μέρος προσαυξάνεται το ίδιο, και όχι το συνολικό ποσό της σύνταξης!! Και όχι μόνο. Οι διαφορές που προκύπτουν, μεταξύ μικρών και μεγαλύτερων συντάξεων, είναι κραυγαλέες!!  

Παράδειγμα 1: Έστω μια σύνταξη των 1.000 ευρώ (616 ανταποδοτική - 384 εθνική). Με προσθήκη τα δώρα διαμορφώνεται (616 Χ 16,6% = 718 + 384) στα 1.102 ευρώ. Διαφορά 102 ευρώ Χ 12 μήνες = 1.224 ευρώ. Ενώ η  13^η - 14^η σύνταξη ισοδυναμούν με 2.000 ευρώ!!  Διαφορά δηλαδή 40% λιγότερο!!

Παράδειγμα 2: Μια άλλη σύνταξη των 600 ευρώ (216 ανταποδοτική - 384 εθνική). Διαμορφώνεται (216 Χ 16,6% = 252 + 384) στα 636 ευρώ. Διαφορά 36 ευρώ Χ 12 = 432 ευρώ. Αντί για 1.200 ευρώ της η 13^ης – 14^ης σύνταξης!! Διαφορά 65 % κάτω!!

Παράδειγμα 3: Ενώ για συντάξεις των 400 ευρώ (55 ανταποδοτική - 345 εθνική). Διαμορφώνεται (55 Χ 16,6% = 64 + 345) στα 409 ευρώ. Διαφορά 9 ευρώ Χ 12 μήνες = 108 ευρώ!! Διαφορά 88 % λιγότερο!!

Το ορθόν θα ήταν, ολόκληρη η σύνταξη να πολλαπλασιάζεται επί 16,66%.  

ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ - ΣΥΝΤΑΞΙΜΟΣ ΜΙΣΘΟΣ - ΤΩΝ ΗΔΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

Επανυπολογισμός: Για τις ήδη καταβαλλόμενες ή καταβλητέες κατά την 12.05.2016 κύριες συντάξεις, σύμφωνα με την οικ.26083/887/7-6-2016 Υπουργική Απόφαση, ως συντάξιμες αποδοχές λαμβάνεται ο Συντάξιμος Μισθός επί του οποίου υπολογίστηκε η καταβληθείσα σύνταξη.

Δηλαδή, οι συντάξεις που καλούνται σε επανυπολογισμό, Συντάξιμος Μισθός θα είναι αυτός, βάση τον οποίο υπολογίστηκε η κάθε σύνταξη. Που ως γνωστόν, κατά τον υπολογισμό, τα δώρα δεν συνυπολογίστηκαν. Καθώς για το λόγο αυτό ήδη χορηγούταν η 13^η – 14^η σύνταξη.

ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ

Η φιλολογία, ότι σκοπός των αναπροσαρμογών, είναι να εναρμονιστούν όλες οι συντάξεις με τους ενιαίους κανόνες του ΕΦΚΑ, καταρρέει. Οι εμπνευστές συνεπώς, αλλά και οι εκτελεστές του σχεδίου αυτού, αποκαλύπτονται. 

Οι συντάξεις που καλούνται για αναπροσαρμογή, ούτε με βάση τον νέο νόμο εναρμονίζονται, αφού δεν συνυπολογίζονται τα δώρα. Ούτε με τις νέες συντάξεις εξισώνονται αφού αυτές, θα είναι διαφορετικές. Ούτε αποκατάσταση της 13^ης – 14^ης σύνταξης προβλέπουν σύμφωνα και με δικαστικές αποφάσεις!!   

“ΕΥΦΥΕΣ ΣΧΕΔΙΟ” -  ΜΕ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ

Οι στόχοι που προωθούν είναι και απεχθείς και ανήθικοι, αλλά και κατ' εξακολούθηση παράνομοι:

Α) Επέρχεται οριστική κατάργηση, δηλαδή η ευθανασία της 13^ης – 14^ης σύνταξης. Καθώς, με τον συνυπολογισμό δήθεν των δώρων, πρώτον τα ποσά που αναλογούν είναι ευτελή, και δεύτερον, ελάχιστοι συνταξιούχοι, μόνο ένα μέρος των μισθωτών, θα εμπίπτει!!

Β) Χωρίς κόστος «λύση». Αφού, η «λύση» που προωθείται, αφορά μόνο τις νέες συντάξεις, μετά την 13.05.2016! Και ΟΧΙ όλες, μόνο των μισθωτών! Και εξ αυτών ξανά ΟΧΙ όλες! Καθώς, τόσο οι των δημοσίων υπάλληλων όσο και οι αναπηρίας – θανάτου και λοιπές (το 50%) που κινούνται στα όρια της εθνικής σύνταξης, η “αναλογία” θα είναι έως και μηδενική!!

Δηλαδή, σε σύνολο 2,6 εκ. συνταξιούχων, μόνο περί τις 20.000 ετήσιες συντάξεις θα “επηρεάζονται”!!

Γ) Παράκαμψη του ΣτΕ. Με την υποτιθεμένη λύση, δήθεν ανταποκρίνονται και στις αποφάσεις του ΣτΕ, που έκρινε ως αντισυνταγματικές, τις περικοπές της 13^ης – 14^ης σύνταξης.

Δ) “Προσωπικές διαφορές”. Θέλουν νέο αίμα στις συντάξεις. Και οι φερόμενες ως προσωπικές διαφορές που θα προκύψουν, προσφέρονται. Το γεγονός, ότι οι “δανειστές” απαιτούν την κατάργηση των “προσωπικών διαφορών” είναι το άλλοθι. Οι ίδιοι σχεδιάζουν, δείχνουν και οι “δανειστές” απαιτούν!!

ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ “ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ”

Σκόπιμα συνεπώς, και οι διαφορετικές προσεγγίσεις των Συντάξιμων Μισθών. Έτσι θα προκύψουν μεγαλύτερες “προσωπικές διαφορές”. Έτσι θα αποκεφαλιστούν “όσες σηκώνουν κεφάλι” . Παράδειγμα:

Έστω δυο (σχετικά μεγάλες) συντάξεις του ΙΚΑ. Μια με Συντάξιμο Μισθό, 2.300 η άλλη 2.000 ευρώ, με 35 έτη ασφάλισης και οι δύο. Η πρώτη, αρχικά ήταν 1.602 ευρώ ενώ με τις περικοπές (366 ευρώ) μειώθηκε, στα 1.236 ευρώ (προ φόρου). Η δεύτερη αρχικά ήταν 1.413 ευρώ, και με τις περικοπές (286 ευρώ) μειώθηκε, στα 1.127 ευρώ (προ φόρου). 

Με τον επανυπολογισμό, η πρώτη θα μειωθεί στα (2.300Χ33,81%=778+384=1.162-6%) 1.092 ευρώ, συνεπώς, ως “προσωπική διαφορά” τα 144 ευρώ!! Ενώ η δεύτερη (2.000Χ33,81%=676+384=1.060–6%) μειώνεται στα 966 ευρώ, με “προσωπική διαφορά” τα 131 ευρώ!!    

Ενώ με τον επανυπολογισμό, βάση του νόμου, όπως και οι νέες συντάξεις, (με συνυπολογισμό μέρος των δώρων), η πρώτη θα είχε προσαύξηση 129 ευρώ ενώ η δεύτερη 113 ευρώ!!  Δηλαδή όσο και οι προσωπικές διαφορές!!

Τι δεν κατάλαβες!!

“Ευφυές” σχέδιο λοιπόν. Όχι όμως των σημερινών επιτελών. Τούτοι μόνο για υπογραφές κάνουν, ας μην τους προσδώσουμε και εύσημα. Άλλα είναι τα σαΐνια, το σχέδιο έρχεται από μακριά. Το 1990 άρχισε το ξήλωμα (Ν. 1902/90 - Ν. 2084/92) και στο εξής, όλοι οι νόμοι έχουν συνοχή και συνέχεια “ο ένας πατάει πάνω στον άλλον” κάθε Υπουργός εργασίας, απαράκλητα, ακολουθεί τον προηγούμενο!!

Οι δήθεν διαφορές; Είναι για τους αφελείς.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2017

Νικολάου Κώστας

Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ 

Εκλογές στο ΕΚΑ - Σάββατο 11 και Κυριακή 12 Φεβρουαρίου

Η Εφορευτική Επιτροπή που εκλέχθηκε από το 30ο Συνέδριο του ΕΚΑ, αποτελούμενη από τους Σταμούλη Βασίλειο, Ράλλη Γαρυφαλλιά, Χαντζιάρα Κωνσταντίνο, Μπαρμπούνη Μιχαήλ και Κωστόπουλο Νικόλαο, ανακοινώνει ότι οι Αρχαιρεσίες θα διεξαχθούν το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2017 και από ώρα 08:00 έως 20:00 και την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου και από ώρα 08:00 έως 17:00 στο κτήριο του Εργατικού Κέντρου, στον 2ο Όροφο.
Επίσης, ενημερώνουμε ότι όσοι συνάδελφοι Αντιπρόσωποι δεν έχουν παραλάβει τις κάρτες Συνέδρου, μπορούν να περάσουν από τα Γραφεία του ΕΚΑ, στον 7ο Όροφο, από την Τρίτη 07 Φεβρουαρίου 2017 έως και την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2017 και ώρες 12:00 έως 18:00 καθώς και σε όλη την διάρκεια των Αρχαιρεσιών.
Σας επισημαίνουμε ότι προκειμένου να συμμετάσχετε στις Αρχαιρεσίες θα πρέπει να έχετε απαραιτήτως μαζί σας:
• Κάρτα Συνέδρου
• Αστυνομική Ταυτότητα
• Βιβλιάριο Υγείας
Η ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Με την Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση στο 30ο εκλογικό συνέδριο του ΕΚΑ

Κατεβάστε το τετρασέλιδο για εκτύπωση (PDF)

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΕΙΣ

30°ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Ε.Κ.Α. 5  Φεβρουαρίου 2017 · ΣΤΑΔΙΟ ΕΙΡΗΝΗΣ & ΦΙΛΙΑΣ

ΟΙ  ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!

✓              Για την Ανατροπή των Μνημονίων

✓              Για την υπεράσπιση των εργασιακών και ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων

✓              Για ένα άλλο ΕΚΑ, δίπλα στον εργαζόμενο που θα υπε­ρασπίζεται την αξιοπρέπεια της μισθωτής εργασίας

✓              Για συνδικάτα ανοιχτά, δημοκρατικά, αγωνιστικά, ταξικά

30° ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Ε.Κ.Α. (2017)

Η Ευρώπη σε βαθιά κρίση - Η Ελλάδα και οι Εργαζόμενοι σε περικύκλωση

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

Το 30ο συνέδριο του ΕΚΑ πραγματοποιείται στην πιο κρίσιμη στιγμή για τους εργαζόμενους και την κοινωνία μας, μετά από τη μνημονιακή λαίλαπα των τελευταίων 7 ετών και έχουν δει την εργασία τους και τη ζωή τους να μπαίνει στον κρεβάτι του νεοφιλελευθέρου Προ­κρούστη που κόβει μισθούς, συντάξεις, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα ενός αιώνα, που υπερφορολογεί τη μισθωτή εργασία αφήνοντας άθικτο το Κεφάλαιο, που διαλύει την Υγεία, την Παιδεία, και την Κοινωνική Πρόνοια, που παραδίνει στους δανειστές την πε­ριουσία του ελληνικού λαού, που δημιουργεί γενικευμένη φτώχεια, ανεργία, εξαθλίωση και κοινωνική περιθωριοποίηση.

Αυτό είναι το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό τοπίο μέσα στο οποίο το Συνέδριο του ΕΚΑ πρέπει να δώσει απαντήσεις στους εργαζόμενους, να δημιουργήσει όρους και προϋποθέσεις αντίστασης των εργαζομένων και ανατροπής των σκληρών νεοφιλελεύθερων πολι­τικών, οι οποίες επί 7 χρόνια εφαρμόζονται απαρέγκλιτα από όλες τις τελευταίες κυβερνήσεις και ανεξάρτητα από το ιδεολογικό τους πρόσημο.

Η σημερινή Κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ) έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ελληνικό λαό και τους εργαζόμενους, ακόμα περισσό­τερες από τους νεοφιλελεύθερους προκατόχους της.

Μέσα σε λίγο διάστημα, η σημερινή κυβέρνηση μεταλλάχθηκε και η ίδια σε ένα νεοφιλελεύθερο μόρφωμα που εξυπηρετεί τους δανει­στές, υπογράφει τα ίδια και χειρότερα μνημόνια, καταστρέφει την οι­κονομία, συντηρεί τη διάλυση των εργασιακών μας σχέσεων και των μισθών μας, διαλύει το ασφαλιστικό μας σύστημα και τις συντάξεις μας, καταργεί κάθε δικαίωμα που έχουμε κατακτήσει ως εργαζόμε­νοι τα τελευταία 100 χρόνια.

Η νεοφιλελεύθερη πολιτική της λιτότητας είναι η επίσημη πολιτική της ΕΕ και επιβάλλεται σταθερά στις ευρωπαϊκές χώρες. Αποτελεί το όχημα του κεφαλαίου για την επίτευξη των στόχων του και την ανα­διάρθρωση του συστήματος σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας.

Η ίδια πολιτική δημιούργησε και το κατάλληλο λίπασμα για την έξαρ­ση των εθνικιστικών αντιλήψεων και την ανησυχητική άνοδο των ακροδεξιών δυνάμεων στην Ευρώπη, οι οποίες αποτελούν το μακρύ βρώμικο χέρι στις επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου, όπως αντί­στοιχα, το μακρύ χέρι των γεωστρατηγικών τους επιδιώξεων αποτέλεσαν και αποτελούν οι ακροδεξιές δυνάμεις και τα απολυταρχικά καθεστώτα στη Μ. Ανατολή.

Η χώρα μας βρίσκεται σε έναν ασφυκτικό κλοιό περικύκλωσης και εξάρτησης. Από τη μία, τα Μνημόνια που υπέγραψαν οι ελληνικές κυβερνήσεις με την Τρόικα (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ) οδηγούν τις δομές του κράτους σε πλήρη κατάρρευση, την παραγωγική δραστηριότητα σε διαρκώς και μεγαλύτερη συρρίκνωση, την κοινωνία σε φτωχοποίηση και την μετατροπή της χώρας σε αποικία χρέους. Από την άλλη ένα εκρηκτικό πολεμικό μείγμα στην «αυλή μας» με την όξυνση του μόνι­μα ανεπίλυτου προβλήματος στη Μέση Ανατολή συνιστά δεύτερο πα­ράγοντα περικύκλωσης, ενώ ταυτόχρονα, η πολιτική εγκλωβισμού των προσφύγων στη χώρα μας, που επιβάλλει η ΕΕ, το κλείσιμο των συνόρων και η απαράδεκτη από την κυβέρνηση ενέργεια κλήσης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, αποτελούν τον τρίτο παράγοντα περικύκλωσης.

Αντιστεκόμαστε και Διεκδικούμε

Αντιστεκόμαστε στη διάλυση των εργασιακών μας δικαιωμάτων

Τα τελευταία 6 χρόνια με το μπαράζ των μνημονιακών μέτρων οι απώλειες για τους εργαζόμενους είναι τεράστιες: πετσόκομμα μι­σθών, κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, συνεχείς επιθέσεις στο ασφαλιστικό, απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, εφαρμογή της εργαλειοθήκης του 00ΣΑ, αύξηση των ωρών εργασί­ας και υπερεντατικοποίηση, ακόμη και παρεμβάσεις στην εργατική νομοθεσία και το συνδικαλιστικό νόμο.

Μετά από 6 χρόνια Μνημονίων οι εργαζόμενοι έχουν χάσει περισ­σότερο από Α0% των αποδοχών τους, περισσότερο από το 30% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα υποαπασχολείται, ενώ πάνω από 50& των νέων προσλήψεων αφορά σε ελαστικές μορφές απασχό­λησης. Οι απολύσεις έχουν λάβει μορφή επιδημίας για τη χώρα με τους απολυμένους να λαμβάνουν αποζημιώσεις «ψίχουλα» ή/και καθόλου. Οι άνεργοι ξεπερνούν το 1,2 εκατομμύρια με τους περισ­σότερους να μην δικαιούνται καν το επίδομα ανεργίας. Το ποσοστό ανεργίας των νέων σταθερά εδώ και χρόνια ξεπερνά το εφιαλτικό 65%, αναγκάζοντας μια ολόκληρη γενιά ανθρώπων με εκπαίδευση και εξειδίκευση να μεταναστεύσει. Η μακροχρόνια ανεργία για ηλικίες άνω των 50 διευρύνεται, ενώ τα 5μηνα προγράμματα απασχόλησης ανακυκλώνουν την ανεργία χωρίς καν να την μειώνουν. Ταυτόχρονα, οργιάζει η μαύρη, η ψευδοαυτοαπασχόληση (μπλοκάκια), η ενοικίαση ή ο δανεισμός εργαζόμενων, τα τετράωρα, τα πεντάμηνα, τα voucher και ότι άλλο συνιστά εκμαυλισμό και αλλοίωση της μισθωτής εργασίας με σταθερούς όρους και πλήρη δικαιώματα.

Διεκδικούμε:

ü  Την επαναφορά κατώτατων μισθών και ημερομισθίων στα προ Μνημονίου επίπεδα και την επανακαθιέρωση της ΕΓΣΣΕ ως μηχανισμού διαμόρφωσης των μισθών με καθολική δεσμευτικότητα για τους εργοδότες (άμεση κατάργηση της ΠΥΣ 6/2012)

ü  Την πλήρη επαναφορά του Ν. 1876/90 για τις Συλλογικές Δια­πραγματεύσεις, όπως ίσχυε πριν τα μνημόνια και την αποκατά­σταση του ΟΜΕΔ και της Διαιτησίας,

ü  Την επαναφορά της υποχρεωτικότητας των Κλαδικών ΣΣΕ, κα­θώς και της υπερίσχυση τους σε περίπτωση συρροής τους με Επιχειρησιακές ΣΣΕ με δυσμενέστερους όρους,

ü  Την κατάργηση κάθε μορφής εργασίας χωρίς πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, που αντίκειται στην ΕΓΣΣΕ και τους κλαδικούς μισθούς,

ü  Την πλήρη εξάλειψη των εργολαβικών και ενοικιαζόμενων ερ­γαζομένων και ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου για πρόσληψη εργαζομένων που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στις επιχειρήσεις στο σύνολο της οικονομίας,

ü  Το δραστικό περιορισμό του φαινομένου της μερικής απασχό­λησης, της εκ περιτροπής ή διαλείπουσας εργασίας και άλλων ακραίων ευέλικτων μορφών εργασίας με στόχο την πλήρη κα­τάργησή τους.

ü  Τη ριζική αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου για τις ομαδικές απολύσεις στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της προστασίας των εργαζομένων,

ü  Την υπεράσπιση της Κυριακής αργίας και την αποτροπή της εφαρμογής της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ.

ü  Την ουσιαστική ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών και των αρμοδιοτήτων τους με επιτάχυνση της εφαρμογής των αποφά­σεων των ελεγκτικών αρχών (Επιθεωρήσεις Εργασίας - ΕΥ- ΠΕΑ/ΙΚΑ) με πλήρη στελέχωσή τους.

ü  Την εφαρμογή μέτρων για την ενίσχυση και προστασία των ανέργων, τη διεύρυνση του αριθμού δικαιούχων επιδόματος ανεργίας, την αύξηση του επιδόματος ανεργίας και την χρονική του επιμήκυνση. Την εφαρμογή μέτρων επανένταξης στην εργα­σία πέρα κι έξω από τη λογική της προσωρινής, εκ περιτροπής ή ανασφάλιστης απασχόλησης.

Αντιστεκόμαστε στα σχέδια διάλυσης της Κοινωνικής Ασφάλισης

Η κοινωνική ασφάλιση είναι «τα ιερά και τα όσια» των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Εδώ και 25 χρόνια, όμως, τα προβλήματα συσσωρεύονται, ενώ μια σειρά από πολιτικές που εφαρμόστηκαν, ρήμαξαν τα αποθεματικό των ασφαλιστικών ταμείων υπονομεύοντας τη βιωσιμότητα του συστήματος. Το αποτέλεσμα αυτών των παρεμ­βάσεων ήταν αυξήσεις ορίων συνταξιοδότησης, σαλαμοποίηση των ασφαλισμένων, μείωση της ανταποδοτικότητας και μπαράζ μειώσε­ων των συντάξεων ως και 48%.

Η νέα αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση που ψήφισε η κυβέρνηση στο πλαίσιο των μνημονίων αποτελεί και τη «χαριστική βολή» για τα δι­καιώματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων ολοκληρώνοντας την ανατροπή του δημόσιου και αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.

Διεκδικούμε:

ü  Την επαναφορά του δημόσιου, καθολικού και αναδιανεμητικού χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης.

ü  Την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας με στελέχωσή και ενίσχυση των δημο­σίων ελεγκτικών μηχανισμών.

ü  Την επαναφορά των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα προ μνημονίου επίπεδα.

ü  Καμία μείωση στις συντάξεις (κύριες και επικουρικές).

ü  Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης.

Αγωνιζόμαστε για την Ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και των μνημονίων

Οι εργαζόμενοι και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα στη χώρα μας έχουν δεχθεί τα τελευταία χρόνια ανελέητη επίθεση από τις νεοφιλελεύθε­ρες πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται με τα αλλεπάλληλα Μνη­μόνια.

Η κατάσταση χειροτερεύει δραματικά μετά και το 3ο, και μόνιμο πια, Μνημόνιο που υπέγραψε και υλοποιεί η σημερινή κυβέρνηση.

Κλιμακώνεται η επίθεση στους εργαζόμενους και συνταξιούχους, που υποχρεώνονται πια σε αγώνα επιβίωσης.

Η υπογραφή του 3ου Μνημονίου και η αποδοχή του 4ου «προληπτι­κού» μνημονίου μας εξοντώνουν:

·         Η Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση κατεδαφίζεται οριστικά με τον πρόσφατο νόμο

·         Επιχειρείται νέα φοροεπιδρομή στα λαϊκά εισοδήματα με την αύξηση του ΦΠΑ στο 24% και την εξοντωτική επιβάρυνση των ειδών λαϊκής κατανάλωσης

·         Τα «κόκκινα» εκχωρούνται στα «κοράκια» με άμεση απειλή απώλειας της πρώτης κατοικίας μας / Μονιμοποείται η συνεχής «δημοσιονομικής προσαρμογή» με αλλα λόγια θεσμοθετείται μόνιμος «κόφτης» μισθών, συντάξε­ων, κοινωνικών και αναπτυξιακών δαπανών S Η Υγεία, η Παιδεία και το όποιο κοινωνικό κράτος καταρρέει από τις συνεχείς περικοπές δαπανών

·         Δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο με συνέπεια την αύξηση της έτσι κι αλλιώς εκρηκτικής ανεργίας

·         Το ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών που αφορούν, ανάμεσα σε άλλες, στις επιχειρήσεις ρεύματος, νερού, συγκοινωνιών και ενέργειας με προφανείς επιπτώσεις στα τιμολόγια τους και υπο­θήκευσή τους για 99 χρόνια!!!

Και έπεται συνέχεια με: απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, την εισαγωγή του «δικαιώματος» ανταπεργίας (λοκ άουτ), τον περιο­ρισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών, συγκεντρώσεων και διαδη­λώσεων, την ουσιαστική ακύρωση του Ν. 1264/82.

Είναι ξεκάθαρο ότι για τους εργαζόμενους δεν μπορεί να υπάρξει λύση στο πλαίσιο των Μνημονίων και όλων των κυβερνητικών πολι­τικών που τα υλοποιούν. Αυτό είναι το κεντρικό στοιχείο που πρέπει να καθορίσει και να ενοποιήσει τους αγώνες μας σε όλα τα επίπεδα του εργατικού κινήματος.

Παλεύουμε για:

·         Την ακύρωση των Μνημονίων και τον οριστικό τερματισμό όλων των δυσβάσταχτων μέτρων στο πλαίσιο της πολιτικής “εσωτερικής υποτίμησης”.

·         Τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του δημόσιου χρέους, για το οποίο δεν ευθύνονται οι εργαζόμενοι και το οποίο αξι- οποιείται ως μοχλός συνεχούς εξάρτησης και εξάντλησης της ελληνικής οικονομίας.

·         Την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών και του δημόσιου πλού­του της χώρας. Αντιστεκόμαστε στις ιδιωτικοποιήσεις - χάρισμα στους πιστωτές και το κεφάλαιο.

·         Τραπεζικό σύστημα υπό δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγ­χο. Την ανακούφιση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών με μερι­κή ή ολική διαγραφή των δανείων τους και όχι στην εκχώρησή τους στα διεθνή αρπακτικά funds. Την πλήρη προστασία του δι­καιώματος της πρώτης κατοικίας.

·         Τη δίκαιη αναδιανομή των φόρων. Την άμεση κατάργηση της Ει­σφοράς Αλληλεγγύης και του ΕΝΦΙΑ, την επαναφορά του αφο­ρολόγητου στα 12.000 ευρώ και την εφαρμογή νέου φορολο­γικού συστήματος με επιβάρυνση του κεφαλαίου, του πλούτου και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

·         Την ενίσχυση της δημόσιας Υγείας και Παιδείας και των κοινω­νικών υποδομών ως βασικό κομμάτι του κοινωνικού μισθού.

Χτίζουμε την ταξική και κοινωνική Αλληλεγγύη

Σε μία εποχή έντασης της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας οι εργαζόμενοι πρέπει να προκρίνουμε την έννοια της ταξικής και κοι­νωνικής αλληλεγγύης, την έννοια της συλλογικότητας έναντι του ατομικισμού.

Αγωνιζόμαστε για:

ü  Την ενίσχυση ενός πλατιού κινήματος ταξικής και κοινωνικής αλληλεγγύης με δίκτυα και δράσεις των συνδικάτων για τις ανά­γκες της Υγείας, της Παιδείας, της κατοικίας των ανθρώπων που έχουν ανάγκη ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, θρησκείας, καταγω­γής. Συνταυτιζόμαστε με τις γενναίες πρωτοβουλίες του απλού λαού που δίνει μαθήματα ανθρωπισμού και αλληλεγγύης.

ü  Την πτώση του τείχους της ντροπής στον Έβρο που πολλαπλα­σιάζει τους νεκρούς στο Αιγαίο. Απαιτούμε από την κυβέρνηση και την ΕΕ τον σεβασμό και την εφαρμογή των διεθνών συμβά­σεων για την προστασία των προσφύγων, το μη κλείσιμο των συνόρων και την μη μετατροπή της χώρας σε στρατόπεδο συ­γκέντρωσης προσφύγων.

ü  η δημιουργία φιλειρηνικού αντιπολεμικού κινήματος. Καταδικά­ζουμε απερίφραστα τη στρατιωτικοποίηση του προσφυγικού ζη­τήματος και απαιτούμε την άμεση απομάκρυνση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Χρειαζόμαστε ενωτικά, ταξικά και δημοκρατικά συνδικάτα

Η επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι σε όλα τα επίπεδα είναι εξαιρετικά βίαιη και ολοκληρωτική. Η επίθεση αυτή μπορεί να απο­κρουστεί μόνο από Συνδικάτα εντελώς διαφορετικά σε ότι αφορά τη λειτουργία, τη δράση και τον προσανατολισμό τους. Εντελώς διαφο­ρετικά από αυτά που υπάρχουν σήμερα και τα οποία είναι απολύτως απαξιωμένα στη συνείδηση των εργαζομένων.

Ένα αγωνιστικό, ταξικό, διεκδικητικό σ. κ., που θα εκφράζει τον απλό εργαζόμενο και το χώρο εργασίας του, που θα ανοίξει όλα τα σωμα­τεία μέσα από την αλλαγή των καταστατικών τους, ώστε να συμπεριλάβει στους κόλπους του όλο τον κόσμο της επισφάλειας: των δα­νειζόμενων, των εργολαβικών, των εργαζόμενων με voucher, των εργαζομένων στα προγράμματα της κοινωφελούς, τα μπλοκάκια.

Το πιο σημαντικό καθήκον σήμερα είναι ο συντονισμός όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων και ιδιαίτερα των πιο δυ­ναμικών τμημάτων του και η διασύνδεσή τους με τα άτυπα κι­νήματα που δημιουργούνται. Ύψιστης σημασίας προτεραιότητα αναδεικνύεται η ανάγκη δημιουργίας, ενίσχυσης και διεύρυν­σης κοινωνικών συμμαχιών με τους επιστημονικούς, επαγγελ­ματικούς και αγροτικούς συνδικαλιστικούς φορείς.

Όλο το προηγούμενο διάστημα και με τις μνημονιακές πολιτικές να ισοπεδώνουν τα πάντα, οι κυρίαρχες πλειοψηφικές ηγεσίες της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ στο σ.κ, παρά τον «αγωνιστικό» βερμπαλισμό τους, έβαλαν ουσιαστικά πλάτη στα Μνημόνια. Υπονόμευσαν τους αγώνες, απεργίες και τη δράση των εργαζομένων. Ακολούθησαν τακτική αφωνίας, αδράνειας, ηττοπάθειας και αποδοχής ως τετελεσμένων των μνημονιακών πολιτικών. Δεν θέλησαν να σχεδιάσουν και να συ­ντονίσουν αγώνες με προοπτική και διάρκεια. Στήριξαν τις δικομμα­τικές, τρικομματικές και «τεχνοκρατικές» κυβερνήσεις. Συμμετείχαν σε προσχηματικούς κοινωνικούς διαλόγους και σε προγράμματα του ΕΣΠΑ, πολλά εκ των οποίων προώθησαν την κοινωφελή εργασία και τα voucher. Πάνω απ' όλα στήριξαν το ΝΑΙ στο Δημοψήφισμα, συντασσόμενες με όλο τον μνημονιακό πόλο, με την Τρόικα, με τους ερ­γοδότες. Δεν απάντησαν στην τρομοκρατία των εργοδοτών που απει­λούσαν με ομαδικές απολύσεις σε περίπτωση επικράτησης του ΟΧΙ. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ από την άλλη εξακολούθησαν και αυτές όλο το προηγούμενο διάστημα να εφαρμόζουν μέσα στα συνδικάτα διαιρετι­κές λογικές. Λογικές διαχωρισμού των εργαζομένων. Τακτικές ξεχω­ριστών «αποστειρωμένων» αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Τακτικές υπονόμευσης των κοινών αγώνων. Πρακτικές ακραίας κομματι­κοποίησης και συνδικαλιστικής πόλωσης. Η ηγεσία του ΠΑΜΕ, στο όνομα της υπεράσπισης μια δήθεν «ταξικής καθαρότητας», στο όνομα της δήθεν μη υποχώρησης, παρέπεμψε και παραπέμπει τη λύση των σημερινών προβλημάτων στο «σοσιαλιστικό αύριο». Έχει τη γραμμή του ότι τα συνδικάτα είναι ο εκτελεστικός βραχίονας του κόμματος, και με βάση αυτό περιχαρακώνει τους εργαζόμενους και μεταλλάσει όσες οργανώσεις ελέγχει σε συνδικαλιστικά νεκροταφεία αναπαραγωγής και απλής εκφώνησης των θέσεών της. Στο ΕΚΑ επέλεξαν να δραπετεύσουν από τις ευθύνες που οι ίδιοι διεκδίκησαν και οι εργαζόμενοι τους εμπιστεύτηκαν αναδεικνύοντας τους πρώτη δύναμη στις προηγούμενες εκλογές. Αμέσως μετά τις εκλογές παρέ­δωσαν επί της ουσίας τα «κλειδιά» του ΕΚΑ στη συμβιβασμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ εντέλει βρέθηκαν να διευκολύνουν αντικειμενικά τον μνημονιακό πόλο των συνδικάτων.

Τα συνδικάτα δεν είναι ούτε αστικός, ούτε κομματικός θεσμός. Δεν είναι ούτε κυβερνητικός, ούτε εργοδοτικός θεσμός. Είναι εργατικός θεσμός που τον κατοχυρώσαμε στην ιστορική του πορεία με αιματη­ρούς αγώνες και οφείλουμε να διαφυλάξουμε τον χαρακτήρα τους. Χρειάζεται όμως άμεσα να υπάρξει ριζικός αναπροσανατολισμός της λειτουργίας και της δράσης τους σε αγωνιστική, ταξική, δημοκρατική κατεύθυνση σε όλα τα επίπεδα.

Χρειαζόμαστε συνδικάτα που θα αναφέρονται και θα παλεύουν για

την τάξη που εκπροσωπούν και μόνο για αυτήν ενάντια σε πρακτικές κυβερνητικού, εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ - ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΤΗΣ ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ - ΕΚΑ

ΓΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

✓              Ταξικά και αυτόνομα

✓              Ανοιχτά και δημοκρατικά

✓              Μαζικά και αλληλέγγυα

✓              Οικονομικά αυτοδύναμα

✓              Ανανεωμένα και δυναμικά

✓              Καθαρά και αυθεντικά

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΣΣΕ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ